به خانه می رفت
با کیف
و با کلاهی که بر هوا بود
چیزی دزدیدی ؟
مادرش پرسید
دعوا کردی باز؟
پدرش گفت
و برادرش کیفش را زیر و رو می کرد
به دنبال آن چیز
که در دل پنهان کرده بود
تنها مادربزرگش دید
گل سرخی را در دست فشرده کتاب هندسه اش
و خندیده بود
حسین پناهی
۱۳۸۸ آبان ۵, سهشنبه
دل مشغولی !!
گاهی وقت ها فکرم ، دلم ، به هزار راه می رود ، جالب این جاست همه شان به تو ختم می شود !
+من نمی دونم چطور شد ؟!
+ واژه ها یاری ام نمی کنند !!
+من نمی دونم چطور شد ؟!
+ واژه ها یاری ام نمی کنند !!
۱۳۸۸ مهر ۳۰, پنجشنبه
۱۳۸۸ مهر ۲۶, یکشنبه
۱۳۸۸ مهر ۲۱, سهشنبه
۱۳۸۸ مهر ۱۶, پنجشنبه
اشتراک در:
پستها (Atom)
